De strijd woedt voort in Libanese geschiedenisboeken

Dit artikel verscheen op 29  februari 2012 in de Groene Amsterdammer

Kinderen op de internationale school in Beiroet hebben sinds vorige week stickers over gedeelten van hun geschiedenisboek Modern World History. De ministervan Landbouw, Hezbollah-Kamerlid Mohammed Fneish, had geklaagd dat Hezbollah werd beschreven als terroristische organisatie. Het ministerie van Onderwijs, Hezbollah en de school kwamen snel tot deze oplossing.

Hezbollah werd opgericht in 1985; het Libanese geschiedeniscurriculum houdt op in het jaar 1946, drie jaar na de verklaring van de Libanese onafhankelijkheid. Over wat daarna is gebeurd, bestaat te veel onenigheid om een canon te vormen. De tweede helft van de twintigste eeuw wordt door elke religie, buurt en school anders geïnterpreteerd, wat leidt tot schrijnende gebreken in de kennis van het eigen land. En die zijn niet slechts beperkt tot de burgeroorlog tussen 1975 en 1991.

Veel Libanese jongeren weten niet eens waarom de duizenden Palestijnen die in 1948 naar Libanon vluchtten hier nog steeds zijn. De politiek probeert hier nu verandering in te brengen. Een parlementair comité dat de vaderlandse geschiedenis moet uitbreiden tot de 21ste eeuw is het echter over fundamentele kwesties grondig oneens.

De grootste ophef is ontstaan over de Cederrevolutie van 2005, de maandenlange protesten tegen de Syrische bezetting na de aanslag op premier Rafik Hariri op 14 februari van dat jaar. De minister van Cultuur, Gaby Layyoun, is van mening dat het een ‘golf van protesten’ betrof; de term Cederrevolutie werd door Amerikanen bedacht en hoort dus niet in het curriculum thuis. Anderen vinden dat afdoen aan de miljoen demonstranten, een kwart van de Libanese bevolking, die het einde van de Syrische bezetting teweeg wisten te brengen. ‘Het is een gevoelige kwestie voor velen in het land en kan problemen veroorzaken tussen de mensen’, verdedigde Layyoun zijn standpunt.

Hoewel de protesten wel zijn opgenomen in het curriculum is een oplossing voor de benaming niet makkelijk gevonden. Wellicht is het te vroeg om een nationale geschiedenis te schrijven. ‘Het is onmogelijk om het eens te worden over een omvattend curriculum of een verenigd boek omdat de oorlog in Libanon nog niet echt voorbij is. Er zijn nog steeds bewapende milities in het land’, stelde historicus Issam Khalifeh tegenover een lokale krant.

En dat is de angel van de kwestie: Libanon heeft haar recente verleden slecht verwerkt. Na de burgeroorlog, die eindigde in 1991, werd een generaal pardon afgekondigd voor oorlogsmisdaden. Een winnaar was er niet, en dus woedt de strijd onderhuids nog altijd voort, ook op de pagina’s van de geschiedenisboeken.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s